در جـمـعـشان بـودم که پـنـهـاني دلـم رفت
بــاور نـمـي کــردم بــه آســـاني دلـم رفت
از هـم سـراغـش را رفـيـقـان مي گـرفـتـنـد
در وا شـد و آمــد بـه مـهـمـاني... دلم رفت
رفــتــم کـنــارش ، صـحـبتـم يـادم نـيـامــد!!
پـرسـيـد: شعـرت را نمي خـواني؟ دلم رفت
مـثـل مـعــلـم هـا بـه ذوقـــم آفـريـن گــفـت
مــانـنــد يـک طــفــل دبـسـتــانـي دلـم رفت
مــن از ديــار «مـنــزوي» ، او اهــل فـــردوس
يک سيـب و يـک چـاقـوي زنجاني ؛ دلم رفت
اي کاش آن شب دست در مويش نمي بـرد
زلـفش که آمــــد روي پـيـشـاني دلم رفــــت
اي کـاش اصـلا مـــن نمي رفــتـم کــنــارش
امـا چـه سـود از ايـن پشيــمـاني دلـم رفـت
ديگـر دلـم ــ رخت سفيدم ــ نـيـست در بـنـد
ديـروز طـوفـان شد،چه طـوفـاني... ( )رفت
دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون
ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش
با پول اون نخ خریدم زخم دلم رو بستمش
همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم
تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم
بین من و تو فاصله است یک در سرد آهنی
من که کلیدی ندارم تو واسه چی در می زنی
این در سرد لعنتی شاید که نخواد وا بشه
قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه
همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم
تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم
رفـتــی قــاصــدک بــکــاری و هنــوز نیـومدی
گفتــی سـوغــاتــی میـاری و هنـوز نیومـدی
تا بـهـم رسیـدی گفـتی یکی بـود یکی نبــود
رفــتـی روزی روزگــاری و هــنــوز نــیـومــدی
گفتـی خـاطـره عزیزه٬ تو خودت گفتـه بــودی
که بـاهـام خـاطـره داری و هـنــوز نـیـــومـدی
مـن غــزل نگفته هامو واسه تو خـوندم و تــو
رفـتـی شــعـراتـو بـیــاری و هـنـوز نـیـومـدی
بیـا حجم قصه مون زیــاد شده٬ یا شایــدم...
کمـه اینـقــدر بـی قــراری و هـنـوز نیـومـدی؟
چرا امروز میسوزم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سلام میدونم همه دوسش داریم اما مردونه کی از این عکس خوشش نمیاید؟
آیا به نظر شما همه ی زن ها در باطن این شکلی هستن؟
ز فراق سينه سوزت ، غم سينه سوز دارم
گل من قسم به عشقت ، نه شب و نه روز دارم
به دو گونه لطيفت ، به دو چشم اشك ريزم
كه به راه عاشقي ها ز بلا نمي گريزم
به تو اي فرشته من ، گل من ترانه من
كه جدايي از تو باشد غم جاودانه من
چون تو در برم نباشي ، غم بي شمار دارم
تو بدان كه با غم تو غم روزگار دارم
وقتی تو کوچه باغ عاشقی راه می ری و می بینی برگا جلو قدمات سر
تعظیم فرود آوردن و آسمون به حرمت قلب عاشقت میزبان ابرا شده ، احساس می کنی داری از زمین کنده می شی به قصد پرواز تو یه دنیای تازه که حضور ناگهانی قطره ای دل کنده از آسمون ، به یادت می یاره که تو هیچ دنیایی جایی بهتر از کوچه باغ عاشقی پیدا نمی شه چرا که ، قشنگ ترین خاطرات زندگیتو واست رقم زده ... آره ، همون کوچه باغی که بارون هم هوایی لحظه های عاشقانشه !
برو!برو! که دگر هر چه بود در ما، مُرد
لب خموش مرا بین که نغمه ساز تو نیست
به نای من- چه کنم- نغمه های گویا مُرد
به چشم تیره ی من راز عاشقی گم شد
میان لاله ی او شمع شام فرسا مُرد
به دامن تو نگیرد شرار ما، ای دوست!
درون سینه ی ما آتش تمنّا مُرد.
ستاره ی سحری بود عشق بی ثمرم
میان جمع درخشید، لیک تنها مُرد
ندید جلوه ی او چشم آشنایی را
گلی دمید به صحرا و، هم به صحرا مُرد
دریغ و درد! مگر داستان عشقم بود
شکوفه یی که شبانگه شکفت و فردا مُرد؟
ز دیده ی کس و نکس نهان نماند، دریغ!-
چو آفتاب به گاه غروب، رسوا مُرد.
